Ένας γενετιστής που δεν μπορούσε να χαϊδέψει σκύλο χωρίς να φταρνιστεί ζει πλέον με ένα μπιγκλ στην αγκαλιά του. Ο Matt Walker και συνεργάτες του χρησιμοποίησαν την τεχνική γονιδιακής επεξεργασίας CRISPR για να δημιουργήσουν δύο υποαλλεργικά μπιγκλ, τη Bailey και τη δίδυμή της Alfie, τα οποία δεν παράγουν μια βασική πρωτεΐνη που προκαλεί αλλεργίες. Τα δύο θηλυκά κουτάβια γεννήθηκαν υγιή τον Σεπτέμβριο του 2024 από παρένθετη σκύλα. Η έρευνα δημοσιεύτηκε την Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό CRISPR Journal και αποτελεί την πρώτη φορά που μια τέτοια προσέγγιση δοκιμάζεται με επιτυχία σε σκύλους.
- Το σάλιο και το τρίχωμα των μπιγκλ δεν περιέχουν πλέον μια βασική πρωτεΐνη που προκαλεί αλλεργίες.
- Τα κουτάβια δημιουργήθηκαν από την εταιρεία Kindred Companion Sciences με τη βοήθεια της τεχνικής CRISPR.
- Χρειάζονται χρόνια μελέτης πριν τέτοια σκυλιά γίνουν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.
Ο Walker εξακολουθεί να έχει αλλεργία — αυτό που άλλαξε είναι πως το σάλιο και οι τρίχες της Bailey δεν περιέχουν πλέον την επίμαχη πρωτεΐνη. «Το συναίσθημα αυτή τη στιγμή είναι ένα μείγμα ανακούφισης, δέους και ευγνωμοσύνης που πέτυχε», δήλωσε. Πλέον μπορεί να ταΐζει τη Bailey ενώ εκείνη κάθεται στα πόδια του και να παίζει μαζί της στο Central Park.
Πώς λειτούργησε η γονιδιακή επεξεργασία
Η CRISPR είναι μια τεχνική επεξεργασίας του γενετικού κώδικα που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ και επιτρέπει στους επιστήμονες να «απενεργοποιούν» ή να τροποποιούν συγκεκριμένα γονίδια. Στην περίπτωση αυτή, οι ερευνητές ξεκίνησαν στο εργαστήριο, επεξεργαζόμενοι τον γενετικό κώδικα μέσα σε δερματικά κύτταρα σκύλου και απενεργοποιώντας το κύριο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή των αλλεργιογόνων πρωτεϊνών.
Στη συνέχεια μετέφεραν τον επεξεργασμένο κώδικα σε ωάρια, τα οποία τοποθετήθηκαν σε παρένθετη μπιγκλ. Οι έλεγχοι στο σάλιο και το τρίχωμα των κουταβιών δεν εντόπισαν ίχνη της αλλεργιογόνου πρωτεΐνης. Σε τεστ αλλεργίας, το δέρμα του Walker αντέδρασε σε δείγματα από πούντλ και goldendoodle, αλλά όχι από τα δύο μπιγκλ.
Γιατί τα «υποαλλεργικά» σκυλιά δεν αρκούν
Ράτσες που ρίχνουν λιγότερο τρίχωμα, όπως τα πούντλ, θεωρούνται συχνά υποαλλεργικές. Ωστόσο, τα σκυλιά αυτά εξακολουθούν να παράγουν αλλεργιογόνες πρωτεΐνες που καταλήγουν στο σάλιο, τις τρίχες και την πιτυρίδα τους, με αποτέλεσμα να προκαλούν συμπτώματα. Ο ίδιος ο Walker αναφέρει ότι ακόμη και το goldendoodle της οικογένειάς του του προκαλούσε φαγούρα στα μάτια και επώδυνα εξανθήματα.
Παλαιότερες προσπάθειες για τη δημιουργία υποαλλεργικών κατοικίδιων βασίστηκαν κυρίως στην κλωνοποίηση, κάτι που όμως οδηγούσε σε πιο ασθενικά κουτάβια, γενετικά υπερβολικά όμοια μεταξύ τους. Πριν από δύο χρόνια, ερευνητές χρησιμοποίησαν τη CRISPR για να μειώσουν τα επίπεδα μιας αλλεργιογόνου πρωτεΐνης σε μια γάτα ονόματι Alsik, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμη διευκρινιστεί αν η τεχνική είναι ασφαλής για δοκιμή σε άλλες γάτες.
Πολλά ερωτήματα πριν φτάσει στο κοινό
Θα χρειαστούν χρόνια πριν τα εκατομμύρια ανθρώπων που πάσχουν από αλλεργίες σε σκύλους μπορέσουν να αποκτήσουν ένα κουτάβι σαν την Alfie ή τη Bailey. Οι επιστήμονες πρέπει να παρακολουθήσουν τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της γενετικής τροποποίησης στην υγεία και να βρουν τρόπους να καταστήσουν την προσέγγιση οικονομικά προσιτή.
Καθώς το γονίδιο που απενεργοποιήθηκε είναι το κύριο, αλλά όχι το μοναδικό, αλλεργιογόνο στοιχείο, δεν είναι ακόμη σαφές πόσο αποτελεσματική ή ευρέως χρήσιμη μπορεί να είναι η μέθοδος για την αντιμετώπιση της αλλεργίας στους ανθρώπους.
«Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πόσο αποτελεσματικό ή ευρέως χρήσιμο θα μπορούσε να είναι αυτό για να σταματήσει την αλλεργία στους ανθρώπους», σημείωσε ο δρ Jeff SoRelle, παθολόγος στο University of Texas Southwestern Medical Center, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Όπως τόνισε, μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να δοκιμάσουν τα γονιδιακά επεξεργασμένα σκυλιά σε περισσότερους ανθρώπους με αλλεργίες.
Ένα ηθικό δίλημμα για τα αδέσποτα
Ειδικοί που δεν συμμετείχαν στην έρευνα προειδοποιούν ότι η τεχνολογία μπορεί να έχει και αρνητικές συνέπειες. «Ανοίγει την πόρτα ώστε πολύ περισσότεροι άνθρωποι να μπορούν να αποκτήσουν κατοικίδια. Από την αρνητική πλευρά, μπορεί να αποθαρρύνει ανθρώπους από το να υιοθετήσουν αδέσποτα και ανεπιθύμητα ζώα που δεν έχουν δημιουργηθεί για να είναι απαλλαγμένα από αλλεργίες», δήλωσε ο βιοηθικός Arthur Caplan από τη Σχολή Ιατρικής Grossman του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης.
Η εταιρεία Kindred Companion Sciences ελπίζει να δοκιμάσει την τεχνική και σε άλλα σκυλιά, καθώς και σε σκύλους εργασίας, ώστε να εξετάσει αν μπορεί να δημιουργηθεί μια «γραμμή» υποαλλεργικών κουταβιών πέρα από τα μπιγκλ. Σύμφωνα με τον Walker, όλα τα σκυλιά διαθέτουν το ίδιο γονίδιο που τροποποιήθηκε στην Alfie και τη Bailey.
Η Bailey ζει με τον Walker στη Νέα Υόρκη, ενώ η Alfie βρίσκεται στη Φλόριντα με έναν άλλο επιστήμονα της εταιρείας. Η συγκεκριμένη γονιδιακή αλλαγή είναι σπάνια, αλλά συμβαίνει και φυσικά σε ορισμένα σκυλιά, γι’ αυτό ο Walker θεωρεί απίθανο να έχει αρνητικές επιπτώσεις στα κουτάβια. Έπειτα από έναν χρόνο συμβίωσης, όπως λέει, η Bailey έχει γίνει μέλος της οικογένειας: «Είναι απλά υπέροχο να μπορείς να έχεις έναν σκύλο».
Θα εμπιστευόσασταν ένα γονιδιακά τροποποιημένο κατοικίδιο ή προτιμάτε την υιοθεσία ενός αδέσποτου; Μοιραστείτε τη γνώμη σας στα σχόλια.
